186و دور از هم، حاصل نمى‌شود. بلكه مسلّماً، محتاج به تجمّع و تراكم جمعيت‌هاى كثير با تشكيلات وسيع و منظّم است.

و به همين جهت، وظيفۀ سوق هَدْىْ ¹ (آوردن قربانى به منىٰ و كشتن آن) نيز بايد مانند ساير مناسك حج، در زمان واحد و مكان واحد، به صورتى كه جلب توجه جهانيان كند ، انجام پذيرد تا جنبۀ اجتماعى و حيثيّت «مانور سياسى اسلامى» آن، بارز و آشكار گردد و همانطور كه در گذشته بيان شد، هم موضوع «احياى سنّت ابراهيم عليه السلام » و تجليل از خاطرۀ توحيدى آن حضرت و ارائۀ يك نمونۀ عالى از انسانِ تكامل‌يافته در مكتب وحى و نبوّت، به شكلى تنبّه آور و الهام‌بخش، انجام شود، و هم، روز دهم ذى‌حجّه به نام روز «عيد خون» و تمرين جانبازى امّت اسلام در راه دفاع از حريم قرآن و تجسّم دادن به روح مبارزه با ايادى ابليس و مقاتله با دنياى كفر و نفاق و استعمار، به جهانيان معرّفى گردد.

قرآن كريم، براى توجه دادن پيروان خود به خاصيّت حياتى بسيار بزرگ مناسب حج، در ابقاى موجوديت امّت اسلامى با حفظ عزّت و استقلال سياسى آن در برابر دنيا، مى‌فرمايد:

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تُحِلُّوا شَعٰائِرَ اللّٰهِ وَ لاَ الشَّهْرَ الْحَرٰامَ وَ لاَ الْهَدْيَ وَ لاَ الْقَلاٰئِدَ وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوٰاناً. ²

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، شعائر و حدود الهى و مراسم حج را ساده و خالى از فايده نشماريد، و نه ماه حرام را، و نه قربانى‌هاى بى‌نشان و نشان‌دار را، و نه آنها را كه به قصد خانۀ خدا براى به دست آوردن فضل پروردگار و خشنودى او مى‌آيند.»

يعنى متوجه باشيد كه تمام جزءجزء مناسك حج، از حركت كردن موج جمعيت از اقطار عالم به سمت كعبه و ماه ذيحجّه كه زمان تجمّع امّت‌هاى گوناگون عالم تحت لواى