175نمايندۀ آثار تربيتى پيغمبران و رجال آسمانى هستند، در معرض نمايش گذارده و تمام جهانيان را به تماشاى آن مىخواند.
منىٰ، آن وادى قرب و تجلّىگاه عنايات خاصّ حضرت معبود است كه به گوش انسان دلزنده و بيدار مىگويد:
فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوٰادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً) 1
«كفشهاى خود را از پاى بيفكن كه قدم به وادى مقدّس نهادهاى!»
بنگر كه مكتب اعلى و اقدس محمّدى صلى الله عليه و آله آنچنان شرف به تو بخشيده است كه لياقت و اهليّت ايستادن در جلوهگاه جمال حضرت اللّٰه جلّ جلاله و عظم شأنه را به دست آوردهاى! قدر خود را بشناس و به شكرانۀ اين نعمت عظمىٰ و موهبت كبرىٰ، سجده به پيشگاهش ببر و از مال و جان خود، در جنب انعام و اكرام او بگذر و با پاى برهنه و قلب عارى از محبّت دنيا، به بارگاه قدس و بساط قرب او بيا.
«قال ابو عبد الله عليه السلام : إذا أخذ الناس منازلهم بمنى نادى مناد يا منى قد جاء أهلك فاتسعي في فجاجك و اترعي في مثابك و مناد ينادي لو تدرون بمن حللتم لأيقنتم بالخلف بعد المغفرة ». 2
امامصادق عليه السلام فرمودهاست: همينكه مردم در منازل خود در منىٰ جاىگرفتند، منادى از (جانب خدا) ندا مىكند: «اى منىٰ! اهلت آمدند. دامنهاى خود را فراخ كن (آغوش بگشاوجا براى واردين باز كن). حوضها و آبگيرهاى خود را پرآب نما.» و منادى ديگرى ندا مىكند: «اگر بدانيد بر چه كسى وارد شدهايد، يقين به مغفرت و جبران تمام مخارجى كه كردهايد، پيدا مىكنيد.»
اشاره به آيۀ مباركه است كه مىفرمايد:
وَ مٰا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ 3
«و هر چيزى را در راه او انفاق كنيد، عوض آن را مىدهد و جاى آن را پر مىكند.»