176از اين حديث استفاده مىشود كه منىٰ با مساحت محدودى كه در ظاهر دارد و يك درّۀ تنگ بيش نيست، به طور خارقالعاده، جمعيتهاى مضاعف و چند برابر ظرفيت ظاهرى خود را در خود مىگنجاند و آسايش مىدهد.
و راستى گنجايش مكانى و بركت ارزاق منىٰ، از آب و نان و ساير موجبات رفاه براى جمعيت انبوهى كه سال به سال نيز بر كثرت و ازدحام آن افزوده مىشود، از عجايب است، و پيداست كه به طور غيرعادى و به امداد غيبى، تأمين مىشود. همچنان كه اين جمله از ابن عباس نقل شده است:
«ان منى يتسع باهله كما يتسع الرحم للولد.» 1
«منىٰ براى اهلش فراخ مىشود و جا باز مىكند، آنچنان كه «رحم مادر» براى «بچه» گشايش مىيابد و به نسبت بزرگ شدن يا متعدد بودن «جنين» جادارتر مىگردد.»
7- رَمى جمرات در منىٰ و اسرار آن
يكى از وظايف واجب در منىٰ «رمى جمرات» است، يعنى پرتاب تعداد معيّنى سنگريزه به ستونهاى مشخّصى در منىٰ كه به نام «جَمْرۀ اولىٰ» و «جَمْرۀ وُسْطىٰ» و «جَمْرۀ عَقَبَه» ناميده مىشوند.
روز عيد، موظّف به «رمى جمرۀ عقبه» هستيم و دو روز بعد آن (روز يازدهم و دوازدهم) هر سه جمره را به ترتيب بايد رمى كنيم.
از بعض روايات استفاده مىشود كه حضرت آدم عليه السلام وقتى به امر خدا و همراهى جبرئيل عليه السلام به انجام مناسك حج پرداخت و از منىٰ به سوى بيت 2 عازم شد، در موضع «جمرات» سه بار، شيطان، بر او ممثّل گشت و خواست آن حضرت را با وسوسه از انجام وظيفه باز دارد. آن جناب به اشارۀ جبرئيل عليه السلام در هرموضعى از مواضع سه گانه با پرتاب هفت سنگ، او را از خود، طرد كرد. و لذا اين سنّت «طرد ابليس» در آن مواضع سهگانه،