150جمل داشته كه هر سال ياد آور آن جنگ است و اگرفراموش مىشد بهتر بود و مىگويد:
اين مردم ملتفت قباحت امر نيستند و يا«على حربك حربى» پيامبر را فراموش كردهاند! نويسنده علاوه بر اينكه به مناسبت شعرى از شعرا نقل مىكرده، خود نيز طبع شعر داشته و گفته است:
مهدى خزر و خطا و چين پيمودى
در ارتباط با مسجد الحرام، ابعاد آن، درب خانه، ابواب مسجد، مقام ابراهيم، زمزم، صفا و مروه و ايوانهاى موجود مطالبى آورده و از اينكه ايوانها كثيف بوده و استخوان حيوانات را در آن مسير مىانداختهاند اظهار ناراحتى مىكند.
و دربارۀ حجرالأسود گفته است:
«آن را مكرّراً شكستهاند، فعلاً پنجاه قطعه است كه در قاب نقره محفوظ است». 1
قرامطه، پيروان حمدان قرمطى سالها حجرالأسود را محبوس داشتند و سالى بيست وپنج هزار دينار از خلفا مىگرفتند كه حجاج را به زيارت خانۀ خدا راه بدهند.
مخبر السّلطنه درون و بيرون خانه راتوصيف كرده، محلّ تولّد حضرت على عليه السلام را مشخّص كرده است. از ستونهاى خانه، كه از چوب عود معطّر است، سخن گفته و مىنويسد: «... جاى تأسّف است كه در جوار خانۀ خدا مركز فحشاء دائر است!» 2 و مىنويسد: در مدينه سختگيرى از مكّه بيشتر است. در مكّه اعمال آزاد است در مدينه تعصب بيشتر است، بخصوص مردم بخارايى كه در نحوۀ وضو گرفتن سخت متعصّب مىباشند.
8 - رساله خاطرات سفر حج
حاج سلطان حسين تابندۀ گنابادى (رضا عليشاه) در زمستان 1324 سفر كرده و