64عمالقه قومى‌اَند از اولاد عمليق يا عملاق بن لاود بن سام بن نوح عليه السلام كه در بلاد متفرّق شده بودند ¹.

از قرارى كه نوشته‌اند اسماعيل عليه السلام از زن جُرهُميّه دوازده فرزند داشت ²، از جمله نابت ³ و قيدار و قسطور ⁴؛ بعد از وفات اسماعيل عليه السلام ، نابت ⁵ متولّى كعبه شد، و از او و قيدار اولاد بسيار به هم رسيد. چون ثابت وفات يافت، مضاض، برادر مادرى او متولّى كعبه شد و به اولاد اسماعيل عليه السلام و تمامى جُرهُم پادشاهى كرد، و در قبقعان(به دو قاف و عين بى‌نقطه كه موضعى است در اعالىِ ⁶ مكّه) نشست و جماعت عمالقه در اسافلِ ⁷ مكّه سكنى داشتند، و شخصى سميدع نام را بر خود امير كردند. خلاصه باز كعبه در ايّام جُرهُم خراب شد، و جُرهُم او را بنا نمود. پس ميان جُرهُم و عمالقه جنگى واقع شد و سميدع با جمع كثير از طرفين كشته شد، بالاخره عمالقه غالب آمد، جُرهُم و اولاد اسماعيل عليه السلام از مكّه فرار نمودند، و عمالقه آنجا پادشاهى كردند، و در ايّام ايشان نيز كعبه خراب شد و ايشان ساختند، آخرالامر عصيان ورزيدند و حرمت كعبه نگاه نداشتند پس خدا مورچه را بر ايشان مسلّط ساخته، گريختند و به يمن رفتند. در آنجا هلاك شدند و مكّه باز هم به تصرّف جُرهُم و اولاد اسماعيل عليه السلام درآمد ⁸.

هفتم بناى قُصَىّ بن كلاب است : قصىّ(به ضمّ قاف و فتح صاد مهمله و تشديد ياء) پدر عبدمناف جدّ پيغمبر صلى الله عليه و آله است، و مُجملى از احوال او اين است كه :

پدر او، كلاب بن مرّه، فاطمه بنت سعد را به عقد خود درآورده از او زهره و قُصَىّ به هم رسيدند، و چون كلاب فوت شد فاطمه به عقد ربيعة بن حرام درآمد، و ربيعه او را با پسرش قُصَىّ برداشته به شام برد، چون قُصَىّ به حدّ رشد رسيد ميان او و اهل ربيعه