63و آن دوتا آهوى طلا و جواهر را در چاه كه خزينه بود گذاشته، طلا و نقره را خرج خدّام مى‌كردند، و هر سال سلطان روم چهل غلام نو بجهت خدمت كردن مى‌فرستاد [ كه] از همان نذورات خرج آنها را مى‌دادند. اين قسم بود آن خزينه تا زمان عمر؛ حسودان مكّه به او گفتند كه : تو الآن با دو پادشاه جنگ دارى، پادشاه روم و عجم، اگر اين خزينه را بيرون آورده به مصرف لشكر اسلام رسانى، كأ نّهُ عبادتى به خدا كرده‌اى. گفت : تا من در اين خصوص با على عليه السلام شورى نكنم نمى‌كنم. تا [ حضرت] امير عليه السلام وارد مكّه شد خليفه احوال را [ به عرض ايشان] رسانيد، حضرت [ به او] فرمود : مالهايى كه در دست مردم است آنچه محلّ مصرف آنها را خدا نشان داده [ مثلِ] خمس و زكات و ردّ مظلمه و تصدّق ¹ است، ولكن مال كعبه را محلّى قرار نداده الّا از براى خود كعبه؛ بگذار به حال خود باشد ². [ لذا] به همين حال باقى بود تا زمان مستكفى باللّٰه از بنى‌عبّاس، كه در زمان او طايفۀ قرامطه با لشكر مستكفى در مكّه دعوا نموده غلبه كردند و داخل مسجدالحرام شده تمام خزينه را غارت كردند، مِن‌جُمله حجرالاسود را بردند به بحرين، چنانچه ذكر خواهد شد ان‌شاءاللّٰه تعالى ³.

پنجم و ششم [ از مراحل دوازده‌گانه بناى كعبه ] بناء عَمالقه و جُرهُم است : در چند روايت وارد شده كه بعد از ابراهيم عليه السلام چون كعبه منهدم شد جُرهُم بنا كردند، ولكن اشهَر آن است كه بناى عمالقه قبل از جُرهُم بود. جرهم (به ضمّ جيم و هاء و سكون راء، در آخرش ميم) نام طايفه‌اى‌است از يمن كه اسماعيل عليه السلام از ايشان دختر گرفته بود، و