244آنجا وى را بشناخت و از او تجاوز كرد ¹ (از اين جهت آنجا به ذو المجاز تسميه يافت)، و چون به عرفات رسيد آنجا نيز او را ديد و شناخت و چون از آنجا به مشعر آمد، ابليس نزد او آمد تا وسوسۀ او كند و به آرزو نرسيد.

ثواب : مروى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده : چون در مِنىٰ رمى جمار كنى (يعنى به هر يك از سه ميل هفت سنگ اندازى؛ چنانچه مقرّر است)، بنويسد خداى تعالىٰ براى تو به هر سنگريزه ده حسنه از مستقبلِ ² عمرِ تو ³.

وجه تسميه : مِنىٰ را بجهت اين مِنىٰ گفتند كه جبرئيل عليه السلام همانجا به ابراهيم عليه السلام گفت كه تمنّى كن حاجت خود را، و هر آرزو كه دارى از خدا بطلب؛ پس او در خاطر خود تمنّا و آرزوى آن كرد كه خدا بجاى پسرش اسماعيل عليه السلام گوسفندى قرار كند كه به فداى اسماعيل عليه السلام ذبح نمايد، پس خدا آرزوى او را داد ⁴.

معجزة : مفضّل بن عمر گويد كه : در مِنىٰ، خدمت [ حضرت] صادق عليه السلام بودم كه گذارش به پيره زنى افتاد كه با دو طفل كوچك مى‌گريستند، و مادّه گاوى مُرده، نزديك ايشان افتاده بود، حضرت پرسيد : اى ضعيفه، چرا گريه مى‌كنى ؟ گفت : چون گريه نكنم كه معاش من و اطفال من از اين گاو بود، اكنون در كار خود حيرانم. حضرت عليه السلام فرمود :

مى‌خواهى كه گاوت زنده شود ؟ زن گفت : اى بندۀ خدا مرا اين مصيبت بس نيست كه ما [ را] تمسخر مى‌كنى ؟ فرمود : حاشا كه از روى تمسخر گفته باشم. و لب مبارك بجنبانيد و پا بر آن گاو زد، فى الحال آن گاو برجست و بايستاد، آن زن از خوشحالى گفت : به خداى كعبه اين شخص عيسى عليه السلام [ است] ! حضرت خود را در ميان مردم انداخته از نظر ما دور رفت كه مبادا كسى از اين حال مطّلع باشد ⁵.