243 تعليل : به سند معتبر مرويست كه چون آدم عليه السلام به امر جبرئيل اعمال حجّ ¹ را به جا آورد و قربانى كرد و سر خود را تراشيد، پس جبرئيل دست او را گرفت كه بسوى خانۀ كعبه آورد، شيطان بر سر راه آدم عليه السلام آمد نزد جمرۀ عقبه و گفت كه يا آدم، كجا مى‌روى ؟ جبرئيل گفت كه او را به هفت سنگ بزن و با هر سنگ اللّٰهُ أكبر بگو. چون چنين كرد، شيطان رفت و نزد جمرۀ دوّم پيدا شد و گفت : اى آدم، كجا مى‌روى ؟ باز جبرئيل گفت كه او را با هفت سنگ زن و با هر سنگ اللّٰهُ أكبر بگو. چون چنين كرد، شيطان رفت، پس در روز سيُّم و چهارم نيز چنين كرد، و در آخر كه شيطان رفت، جبرئيل عليه السلام به آدم گفت كه : بعد از اين هرگز او را نخواهى ديد ².

و به سند معتبر ديگر مروى است كه : سبب رمى جمرات در مِنىٰ آن است كه حقّ تعالىٰ جبرئيل را نزد ابراهيم عليه السلام فرستاد كه او را اركان حجّ بياموزد ³، و در حينى كه اعمال او را بجا مى‌آورد، شيطان در مِنىٰ نزد جمرۀ اوّل ظاهر شد تا وسوسه كند ابراهيم عليه السلام را، و آن حضرت به امر جبرئيل عليه السلام هفت سنگ به او انداخت، و با هر يكى تكبيرى مى‌گفت، [ شيطان] از آنجا پرواز كرد (يا به زمين فرو رفت)، و نزد جمرۀ دوّم ظاهر شد، هفت سنگ ديگر بر او انداخت و با هر يكى تكبير گفت، باز به زمين فرو رفت يا پرواز كرد، به جمرۀ سيُّم نشست، ابراهيم عليه السلام باز چنين كرد، باز به زمين فرو رفت و ديگر پيدا نشد ⁴. به روايت ديگر : از آنجا بگريخت و به ذو المجاز ⁵ رفت، ابراهيم عليه السلام