170 طابِلُ كَمُوكَموها بِيَندى يُندي يِندي

پس زمانى كه از اين كلمات فارغ شد ناگاه ديدند كه ميزاب رحمت به پيش او افتاد، خواست بردارد، خدّام حرم ممانعت كرده از دستش گرفتند و در جاى خود نصب كردند، تا اينكه اين واقعه سه دفعه اتّفاق افتاد و احوال را به جناب امير عليه السلام خبر دادند، حضرت آن كلمات را تفسير به لسان عربى نموده فرمود : مُستَتِرٌ بِخِرقَةٍ عَنِ الْعُرىٰ

يعنى آن مرد چنين مى‌گويد كه : خداوندا، پوشانيده‌ام خود را به لباس كهنه و مندرس، و خود را از عريانى حفظ نموده‌ام، و مستغنى بوده چشم طمع و احتياج از خوردن مال مردم پوشانيده‌ام، پس اين من و اين زن من و ديگرى دختر من به اين پريشانى ! اى خدايى كه مى‌بينى ولكن خودت ديده نمى‌شوى، احوال ما چنان است كه مى‌بينى، پس رحم نما به حال ما ¹.

الفصلُ الثّامِن عَشَر در باب مُستجار ² است

جناب ابراهيم عليه السلام ، زمانى كه خانۀ كعبه را بنا كرد، دو درگاه براى او گشود، و چسبانيده بود آنها را به زمين؛ يكى به جانب مشرق و ديگرى به جانب مغرب. و درى كه در جانب مغرب است، آن را مُستَجار مى‌گويند. الآن، همان در وجود ندارد، بجايش