147گشتند و جز خدا، ياورانى براى خود نيافتند».
مطابق اين آيه، قوم نوح ابتدا غرق شدند و سپس وارد آتش گرديدند و درآنجا يار و ياورى براى خود نيافتند. آتشى كه در اين آيه مطرح شده، غير از آتش دوزخ در روز قيامت است. زيرا در آيه، پس از غرق شدن قوم نوح «اُغرقوا»، داخل شدن آنان در آتش جهنم «فادخلوا ناراً» مطرح شده است. يعنى؛ بلافاصله و بدون گذشت زمانى پس از غرق شدن، وارد آتش جهنم شدهاند. اگر منظور ازآتش، آتش جهنم در روز قيامت بود، مناسب بود بفرمايد«فيدخلون ناراً» يعنى؛ در آينده وارد آتش خواهند شد.
3 . (حَتّٰى إِذٰا جٰاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قٰالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صٰالِحاً فِيمٰا تَرَكْتُ كَلاّٰ إِنَّهٰا كَلِمَةٌ هُوَ قٰائِلُهٰا وَ مِنْ وَرٰائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ) . 1
«تا زمانى كه مرگ يكى از آنها فرا رسد، مىگويد:«پروردگار من! مرا باز گردانيد * شايد در آنچه ترك كردم [و كوتاهى نمودم] عمل صالحى انجام دهم.» [ولىبه او مىگويند] چنين نيست! اين سخنى است كه او به زبان مىگويد و پشت سر آنها برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند».
انسان كافر وقتى كه با مرگ روبرو مىشود، زندگى بعدى خود را سراسر تيره و تار مىبيند و گويى با چشمان خود عذاب دردناك الهى را مشاهده مىكند. از اين رو درخواست بازگشت به زندگى دنيا