157حجتهاى بىروح و مريضى است كه نزد علما و عقلا غيرقابل قبول است؛ زيرا مىتوان مسائل عارضى غيرصحيح را با ممانعت و مراقبت و امر به معروف و نهى از منكر و با دعوت بهسوى خدا با حكمت و موعظۀ نيك و اخلاق خوب، از بين برد و آثار را حفظ كرد و براى حفظ اصالت امت و تاريخ او و اداى امانتى كه بر گردن ماست و جزيى اصيل از تاريخ بزرگ ما و تاريخ پيامبرمان محمد صلى الله عليه و آله محسوب مىشود، توجه به خرج داد.
متفكران، امروز تلاش مىكنند خرابههاى باقىمانده از امتهاى ملعون، مسخ شده و مورد عذاب قرار گرفته، مانند قوم ثمود و عاد را حفظ كنند، آيا درست است كه ما چنين آثارى را حفظ كنيم و براى بقاى آن تلاش كنيم و در عين حال، آثار بهترين خلق خدا كه بلاد و عباد به او مىبالند و خداوند بهواسطۀ او امت را عزيز كرده، از بين ببريم. كسى كه خداوند جايگاهى رفيع و موقعيتى عالى براى او قرار داد كه احدى را توان رسيدن و دست يازيدن به آن مقام نيست، مگر بهواسطۀ منتسب شدن به آن بهرۀ سعادت و مجد بىهمتا؛ يعنى محمد ابن عبداللّٰه كه درود الهى بر او باد.
حفظ انگشتر پيامبر صلى الله عليه و آله توسط خلفاى راشدين
امام بخارى از ابن عمر نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله انگشترى از نقره داشت كه به انگشت مىكرد، پس از