158حضرت در دست ابوبكر قرار گرفت و بعد از او در دست عمر و بعد در دست عثمان بود تا اينكه در چاه «اريس» افتاد، نقش اين انگشترى «محمد رسول اللّٰه» بود.
اين چاه امروزه به چاه خاتم - يعنى خاتم رسول خدا كه در زمان خلافت عثمان در آن افتاده - معروف است و عثمان سه روز نهايت تلاش را بهكار برد تا آن را بيرون آورد، ولى موفق نشد. 1
حفظ وسيلۀ جنگى كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوده توسط خلفاى راشدين
امام «بخارى» با سندى كه به زبير مىرسد، چنين مىگويد: روز بدر با «عبيدة بن سعيد بن عاصى» روبهرو شدم و او سرتا پا غرق سلاح و زره بود و جز چشمانش ديده نمىشد، كنيه او «اباذات الكرش» بود و فرياد زد: من ابوذات الكرش هستم و با نيزه حمله كرد، من ضربهاى به چشمش زدم و جان داد. هشام مىگويد من خبر يافتم كه عروه گفته است پيامبر آن وسيلۀ جنگى را خواست و زبير آن را به حضرت داد. وقتى رسول خدا وفات يافت، زبير آن را پس گرفت، پس از مدتى «ابوبكر» آن را خواست و «زبير» به او داد پس از وفات «ابوبكر»، «عمر» آن را