92محمد بن جرير طبرى نيز در «كتاب الولايه» از قول پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه ايشان در اوايل خطبه غدير خم فرمود: «جبرئيل از جانب پروردگا، مرا امر نمود كه در اين مكان قيام نموده و تمامى مردم، از سفيد و سياه را آگاه سازم كه على ابن ابىطالب عليه السلام برادر، وصى، خليفه و امام بعد از من است. اى جماعت! خداوند على را به عنوان ولى و امام شما نصب، و طاعت او را بر همه واجب نموده است، قول او جايز و حكم او امضا شده است. هر كس با او مخالفت نمايد ملعون و هر كس او را تأييد نمايد، مشمول رحمت خداى تعالى خواهد بود 1».
همچنين شيخ سليمان بلخى حنفى در «ينابيع الموده» روايتى را از ابن عباس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه در آن بسيارى از صفات مخصوص حضرت امير عليه السلام بيان شده است. هر كدام از اين صفات مىتواند دليل و گواهى بر اثبات خلافت ايشان باشد.
معنى كامل آن حديث چنين است «يا على! تو صاحب حوض منى، صاحب پرچم و لواى منى، حبيب دل، وصى، وارث علم من و خليفه منى. تو امانتدار مواريث انبيا و امين خدا و تو حجت پروردگار بر تمامى خلق مىباشى. تو ركن ايمان، نگهبان اسلام، چراغ ظلمت، نور هدايت، علم و مرفوع براى اهل دنيا هستى. هر كس از تو پيروى كند نجات يابد و هر كس مخالفت نمايد هلاك گردد. اى على تو راه آشكار و واضح و صراط مستقيمى. تو پيشواى سفيد رويان، سلطان مؤمنان، آقا و پيشواى همه كسانى هستى كه من، آقا و مولاى آنان هستم. البته من مولا و آقاى هر مؤمن و مؤمنهاى هستم. هر حلال زادهاى تو را دوست مىدارد و به جز حرام زاده، كسى تو را دشمن نمىداند. خداوند هيچ گاه مرا به آسمان نبُرد و با من تكلم نكرد مگر آنكه فرمود: اى محمد! سلام مرا به على برسان و به او اعلام كن كه او امام دوستان من و نور مطيعان من است. پس اى على!