116بعد از استقرار خلافتش آن همه ظلم توسط او و اياديش بر مسلمانان رفت و به دستور او خليفۀ چهارم مسلمين را بر منابر و جايگاههاى نماز جمعه لعن و سب مىكردند و افرادى مانند حجر بن عدى و يارانش را به جرم برائت نجستن از على عليه السلام كشت و سبط پيامبر امام حسن مجتبى را با فرستادن سم براى جعده همسر آن حضرت و وعدۀ ازدواج با يزيد در صورت ريختن سم در غذاى حضرت به شهادت رساند. او نه تنها گناهكار نيست بلكه به خاطر اجتهاد غلطش يك ثواب هم دارد، رضى اللّٰه عنه هم هست؟!!
چگونه است كه اگر خداوند چند دروغ و غيبت را بر گريه كنندۀ امام حسين عليه السلام ببخشد معقول نيست، ولى بخشيدن معاويه و يزيد بن معاويه نعوذ باللّٰه من سبات العقل 1است! اگر رواياتى گريۀ برامام حسين عليه السلام و محبت به على عليه السلام را موجب پاك شدن گناهان مىداند موجب جرأت شيعيان بر انجام گناه مىشود؟!
بنابراين، آنها بايد ملتزم شوند كه آيه شريفۀ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ* ؛ كه مفادش اين است كه غير از شرك هر گناهى، حتى بدون توبه ممكن است مورد مغفرت الهى قرار گيرد (زيرا با توبه حتى شرك هم بخشيده مىشود)، و آيه شريفۀ لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً ؛ موجب جرأت همۀ مسلمانها بر گناه شده است!