63كرامت را از تنشان بيرون كرده و نعمتهاى فراوانش را از دستشان بدر آورد و داستان آنان در بين شما ماند كه عبرت آموزان از آن پند گيرند. 1»
آنگاه به همانندى حال همهى اقوام و قانونمندى حاكم بر سرنوشت تاريخ اشاره كرده و با يادآورى اقتدار گذشته مسلمين در سايهى اتحاد و انسجام، ايشان را از آنچه كه به تضعيف شوكت و اقتدارشان انجامد برحذر مىدارد:
«آگاه باشيد كه شما دستانتان را از رشتهى طاعت رها كرديد و با روى كردن به داورىهاى جاهلى در دژ ايمن الهى رخنه نهاديد. همانا خداوند سبحان بر جماعت اين امت، منت نهاد كه به الفت ميانشان پيوند داد، پيوندى كه در سايهى آن ره پويند و در پناه آن آرام گيرند. نعمتى كه هيچيك از آفريدگان بهاى آن نداند چرا كه از هر بهايى برتر و از هر رتبت و منزلتى گرانقدرتر. 2»
زمانى اين سخنان ايراد مىشود كه نزديك سىسال از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گذشته، دوران طلايى شكوه و اقتدار مسلمين سپرى شده به تدريج انحرافها آشكار گشته، دشمنان خانگى سربرداشته، قدرت طلبان و هواپرستان در پى نيل به اطماع خويش فتنهها به راه انداخته رفته رفته حال مردم به ضعف و سستى گراييده و شور ايمان و همدلى روبه زوال رفته و بار ديگر سياهى جاهليت چهره نمايانده است.
امام عليه السلام دردمندانه گلايه مىكند:
«بدانيد كه شما پس از هجرت و ادب دينى آموختن به خوى باديهنشينى بازگشتيد و پس از دوستى به چند دستگى روى كرديد. از اسلام جز به نام آن