[1]) خلاصۀ مفاد آيۀ كريمه به قرار ذيل است: 1-اين كه پس از اداى مناسك حج لازمست خدا را ياد كردن و نعمتهاى دنيا و آخرت را از وى طلب نمودن. 2-اين كه دعاء و ذكر خدا از روى خلوص نيت و با كمال جديت باشد و در صورت برآورده نشدن حاجت و مرام نبايد اعراض كرد بلكه مانند يادآورى پدران بلكه محكم‌تر از آن ياد آورى كرده تا حوائج خود را از خدا برآورده نمايد. 3-اين كه مقصود از دنيا منحصر بمال و جاه نبوده بلكه منظور ترقى همۀ ملت اسلام و تفوق آنها به ملل دنياست. 4-اين كه اشخاصى كه خواستۀ خود را منحصر بمال دنيا نموده در آخرت از فيض رحمت خدا محرومند. 5-اين كه بايد از محاسبۀ الهى ترسيد در دنيا به نيكوكارى طبق فرمودۀ خدا رفتار نموده از محرمات اجتناب كرد. 6-خواستن اعمال حسنه و معاش نيكو در دنيا و تقاضاى بهشت و نيكويى در آخرت و نجاة از آتش دوزخ بايد از خدا باشد. 7-زندگانى خوش و حلال در دنيا و ثواب آخرت سزاى عمليست كه در دنيا كسب نموده‌اند.