262گفتن را نمى‌دانستند، دوست داشت كه چگونگى لبّيك گويى را به آنان بياموزد. ¹

692 . امام صادق عليه السلام : شيعه ، پيش از امام باقر عليه السلام مناسك حج و حلال و حرامشان را نمى‌دانستند، تا آن كه امام باقر عليه السلام آمد و [ در دانش را] به رويشان گشود و مناسك حج و حلال و حرامشان را براى آنان ، بيان كرد . ²

693 . كتاب من لا يحضره الفقيه : از ابو حنيفه، نعمان بن ثابت ، نقل شده كه گفت: اگر جعفر بن محمّد عليهما السلام نبود، مردم ، مناسك حجّ خود را نمى‌دانستند. ³

694 . امام صادق عليه السلام : در عرفات مى‌گويى: «خدايا! من ، بنده و غلام تواَم . موهاى جلو سر (اختيارِ) من ، در دست توست و اجَل من ، وابسته به علم توست. از تو مى‌خواهم مرا به آنچه تو را از من خشنود مى‌سازد، توفيق دهى و مناسك مرا ، آن چنان كه به دوستت ابراهيم عليه السلام نشان دادى و محبوبت محمّد صلى الله عليه و آله را بر آن ، ره نمودى، از من بپذيرى . ⁴

695 . امام صادق عليه السلام : چون زمانى رسيد كه خدا مى‌خواست توبۀ آدم عليه السلام را بپذيرد، جبرئيل عليه السلام را نزد او فرستاد. جبرئيل عليه السلام گفت: «سلام بر تو - اى آدم - كه بر آزمون و گرفتارى خود ، شكيبايى كردى و از خطاى خود ، توبه كردى ! خداوند ، مرا به سوى تو فرستاده است تا اعمال و عباداتى را كه خدا مى‌خواهد به سبب آنها توبۀ تو را بپذيرد، به تو بياموزم» .

پس جبرئيل عليه السلام دست آدم عليه السلام را گرفت و او را به محلّ كعبه آورد. ابرى از آسمان ، فرود آمد و بر جاى كعبه ، سايه انداخت. جبرئيل عليه السلام گفت: «با پايت آن جا را كه ابر، بر آن سايه افكنده ، علامت بگذار، كه آن ، قبلۀ تو و آخرين فرد از فرزندانِ توست» .