402از سال 1317 نيز گزارش شده است كه «چون امسال اختلاف در غره ذى حجّه ميان شيعه و سنى پيدا نشده بود، لهذا كثرت خلق و ازدحام حاج در اينجا نمايشى زايدالوصف داشت». 1
ظهيرالملك در سال 1306 مى‌نويسد: «ديشب در عرض راه رؤيت هلال شد، خيلى هم ارتفاع داشت، الحمد للَّه‌رفع اين اختلاف شد.» 2 اما غافل از آن كه، سنى‌ها يك شب قبل را شب اول ماه اعلام كرده بودند. در چنين شرايطى بود كه اختلاف بالا گرفت.
شيعيان خود را موظف مى‌ديدند تا فرداى روزى كه سنى‌ها آن را روز عرفه مى‌دانستند، در عرفات حاضر شوند و به اين ترتيب يك روز عقب‌تر از اهل سنت بودند. اين تعويق، تا پايان اعمال حج در منا ادامه داشت. ظهيرالملك مى‌نويسد:
«امروز كه سه‌شنبه هشتم است، اهل جماعت، نهم كردند، لهذا خيال دارند امروز عصر بروند [عرفات] و ان‌شاءاللَّه ما خالى از اغيار آسوده باشيم.» 3
كازرونى هم در سال 1315 نوشته است: «شب جمعه غرّه ذى‌حجةالحرام، هلال را به مباركى و ميمنت رؤيت نموديم، خيلى مرتفع بود و همين ارتفاع سبب اختلاف ميان فريقين شد.» 4 به همين دليل بود كه «دو روز در عرفات توقف كرديم و نيت وقوف را از ظهر يكشنبه نهم كه روز دهم اهل خلاف بود، تا غروب آفتاب قصد كرديم». 5
فرهاد ميرزا كه در سال 1292 به حج مشرف شد، خود اهل علم و دانش و مدعى نجوم‌شناسى بوده و موقعيت شاهزادگى نيز داشت. زمانى كه در راه آمدن به مكه احساس كرد كه ممكن است اختلاف شود، به سعيد پاشا امير حج گفت: «من از اهل علم هستم و روز پنجشنبه را غرّه مى‌دانم، اگر شما اختلاف داشته باشيد، بايد عسكر بدهيد، من روز جمعه را در عرفات خواهم ماند. من علم خود و دين خود را به تقويم سالنامه اسلامبول تابع نمى‌كنم.» 6 به دنبال آن، اختلاف وسعت گرفته و محمل شامى و مصر يك روز زودتر - روز چهارشنبه - به منا رفتند؛ اما فرهاد ميرزا كه روز جمعه را