99
بوسيدن دست و پاى پيامبر(ص) توسط برخى از اصحاب
در كتاب «الإصابة في تمييز الصحابة»، تأليف امام ابنحجر عسقلانى، در شرح حال طلحة بن براء انصارى، چنين آمده است:
طلحه كه جوان نورسى بود، چون به ملاقات پيامبر(ص) نائل شد، كمكم خودش را نزديك كرد، تا به رسول خدا(ص) چسبيد. پاهاى او را مىبوسيد و مىگفت: «اى رسول خدا! هر فرمانى كه مىخواهيد به من بدهيد، من هرگز از فرمان شما، سرپيچى نخواهم كرد». پيامبر(ص) شاد شد و از او خوشش آمد. سپس طلحه بيمار شد و مُرد. رسول خدا(ص) نيز بر جنازهاش نماز خواند و برايش دعا كرد و فرمود: «خدايا! به گونهاى با او روبهرو شو كه هم تو خندان باشى و هم او». 1
صاحب كتاب «رياض الصالحين»، از صفوان بن عسّال نقل مىكند:
يك نفر يهودى، به رفيقش گفت: «مرا پيش اين پيامبر ببر». چون خدمت رسول خدا(ص) رسيدند، درباره نُه معجزه آشكار، پرسشهايى كردند. تا اينكه راوى مىگويد: اين دو نفر، دست و پاى پيامبر(ص) را بوسيدند و گفتند: «ما گواهى مىدهيم كه تو فرستاده خدايى». [ترمذى و ديگران نيز با اسناد صحيح، آن را روايت كردهاند]. 2
همچنين در همين كتاب، داستانى از پسر عمر نقل مىكند و در پايانش مىگويد: «ما به پيامبر(ص) نزديك شديم و دست او را بوسيديم».