93وضويش را به سر و صورت مىكشيدند و دستهاى ديگر، مو، جامه يا ظرفهاى او را نگهدارى مىكردند، همچنانكه در فصلهاى پيشين به جزئيات آن اشاره شد. خداوند در سوره حج مىفرمايد: «بزرگداشت شعاير خداوند، نشانه تقواى دلهاست». 1 بىگمان، بزرگداشت رسولخدا(ص) و آثارش و خير و بركت خواستن از آنها نيز از بزرگترين شعاير و نشانههاى تقوا و صلاح خواهد بود.
بىترديد، حجت به منظور جواز و مشروعيت بوسيدن دست و امثال آن، داستانهايى است كه در حضور خود آن حضرت، رخ داده و ايشان نيز از آنها نهى نفرموده است. از جمله در تفسير ابنكثير، ذيل آيه: (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا) 2آمده است:
از عبدالله بن عمر روايت شده است: من در يك جوخه از گشتىهاى رسول خدا(ص) بودم. آن جوخه فرار كردند. من نيز در بين فراريان بودم. سپس به يكديگر گفتيم: چه كار كنيم؟! ما از جهاد فرار كردهايم و مستحق غضب خدا و رسولش هستيم. قرار گذاشتيم كه وارد مدينه شويم، خدمت رسول خدا(ص) برسيم و جريان را برايش بازگو كنيم. اگر توبه ما قبول شد، چه بهتر و اگر قبول نشد، برمىگرديم. با اين تصميم، وارد مدينه شديم و پيش از نماز صبح، خدمت رسول خدا(ص) رسيديم. حضرت فرمود: «شما كيستيد؟»