23آب وضو، عرق بدن، لباس، ظرف، جسد و ديگر آثار و لوازم پيامبر(ص) تبرك جستهاند و مورخان بزرگ، داستانهاى مربوط به آن را نقل كردهاند. به جرأت مىتوان گفت كه تبرك جستن به آثار و لوازم پيامبر(ص)، جزء سيره و سنت صحابه بوده است و سپس تابعان و مؤمنان برجسته و صالح نيز از آنان در اين زمينه پيروى كردهاند.
تبرك جستن به برخى از آثار پيامبر(ص)، در زمان حيات ايشان، اتفاق افتاده است و آن حضرت نيز آن را تأييد فرموده و نهى و انكار نكرده است و اين خود دليل محكمى بر مشروع بودن اين موضوع است و اگر مشروع نبود، حتماً آن حضرت نهى مىفرمود.
همانگونه كه اخبار صحيح و اجماع صحابه، دلالت بر مشروع بودن تبرك جستن به آثار و لوازم پيامبر(ص) مىكند، دلالت بر قوت ايمان و شدت محبت و دوستى و پيروى آنان از رسول گرامى نيز دارد؛ چنانكه شاعر 1 گفته است:
أمرّ على الديار ديار سلمى
من از كوى سلمى (معشوقه) مىگذرم و اين ديوار و آن ديوار را مىبوسم.
عشق كوى، دلم را نربوده است؛ بلكه عشق ساكن كوى، دلم را ربوده است.