106
إن نحن قبلنا لهم أقدامهم
هرگاه ما پدر و مادر بزرگوارمان يا علماى بزرگ عمل كننده به دين را
يا اولياى صالح و كامل را يا فرمانروايان عادل را ببينيم
همانا از جاى خود، بلند مىشويم و با احترام و لطف، با آنان روبهرو مىشويم.
سپس مىبوسيم دست و سر و گاهى پايشان را
و اين براى احترام و قدرشناسى است و هر عملى، تابع نيت است
ما در اين عمل، خشنودى خداى خوب و بخشاينده را مدنظر داريم.
زيرا اينان برگزيده تمام كائنات هستند و اينان، برترين مردماناند.
اينان در نهايت كمالاند. اين مطلب را بدان تا از بزرگان باشى
و پيامبران در منزلت، از همه برترند و آنان بزرگواران و بزرگ مرتبه هستند.
سلام و درود بر آنان در هر زمانى مادامى كه اسلام پابرجاست.
اگر ما پاى آنان را ببوسيم يا اگر آستانه بارگاهشان را ببوسيم.
اين عمل براى شدت محبت است و در احترام آنان، خشنودى خداوند نهفته است.