40بر در دكان علوفه‌فروش در بقيع منتظر توست». او مى‌گويد: «به بقيع رفتم و همان زن را بر در آن دكان ديدم...». ¹

در روايتى آمده است:

عمر شنيد كه شخصى، كلمه «الانصار» را در آيه (وَ السّٰابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهٰاجِرِينَ وَ الْأَنْصٰارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ) ²با «حركت ضمه (رفع)» قرائت مى‌كرد. از او پرسيد: «اين آيه را از چه كسى آموخته‌اى»؟ گفت: «اُبى». ³

عمر، ابى را فراخواند و ابى گفت: «اين قرائت را از رسول خدا(ص) آموختم؛ در زمانى كه تو در بقيع گياه دباغى مى‌فروختى...». ⁴

صاحب كتاب الغدير مى‌نويسد: «عمر روزگارى در بقيع، ريسمان و گياه دباغى مى‌فروخت». ⁵

از ابويعلى و ابن‌مردويه نقل شده است:

كسى چنين قرائت كرد: (وَ لاٰ تَقْرَبُوا الزِّنىٰ إِنَّهُ كٰانَ فٰاحِشَةً وَ سٰاءَ سَبِيلاً) ⁶و در ادامه‌اش افزود: «من تاب فإن الله كان غفورا رحيما».

خبر به عمر رسيد. او را احضار كرد و پرسيد: «اين اضافه را از كجا آورده‌اى؟!»

پاسخ داد: «از دهان رسول خدا(ص) شنيدم و اين در حالى بود كه تو در آن زمان، كارى جُز خريد و فروش در بقيع نداشتى». ⁷