402حتى مالكان با مملوك‌هاى خويش در حقوق انسانى و مالى يكسان خواهند بود». آن‌گاه فرمود: هركس در حكومت‌هاى قبلى اموال بيت‌المال را چپاول كرده باشد، من به بيت‌المال برمى‌گردانم؛ هر چند كابين زنان خويش ساخته باشند.
وَ الله لَوْ وَجَدْتُهُ قَدْ تُزُوِّجَ بِهِ النِّسَاءُ وَ مُلِكَ بِهِ الْإِمَاءُ لَرَدَدْتُهُ فَإنَّ فِي الْعَدْلِ سَعَةً وَ مَنْ ضَاقَ عَلَيْهِ الْعَدْلُ فَالْجَوْرُ عَلَيْهِ أَضْيَق. 1
به خدا سوگند، بيت‌المال تاراج شده را هر كجا كه بيابم به صاحبان اصلى آن باز مى‌گردانم، گر چه با آن ازدواج كرده، يا كنيزانى خريده باشند؛ زيرا در عدالت گشايش براى عموم است و آن كس كه عدالت بر او گران آيد، تحمّل ستم براى او سخت‌تر است.
برخى از دنياطلبان كه در حكومت‌هاى قبلى ثروت فراوانى فراهم آورده و به اصطلاح به آلاف و الوف رسيده بودند، به خاطر محبت مال و منال، حق را زير پا نهاده وبيعت خود را شكستند و با على(ع) به ستيزه بر خاستند. برخى از دوستان، از سر دلسوزى، به آن حضرت پيشنهاد نمودند كه براى ساكت نمودن مخالفان، با آنان سخت‌گيرى نكند و با مال و ثروت آنان كارى نداشته باشد. اما على(ع) در پاسخشان چنين خروشيد:
أَ تَأْمُرُونِّي أَنْ أَطْلُبَ النَّصْرَ بِالْجَوْرِ فِيمَنْ وُلِّيتُ عَلَيْهِ وَ الله لَا أَطُورُ بِهِ مَا سَمَرَ سَمِيرٌ وَ مَا أَمَّ نَجْمٌ فِي السَّمَاءِ نَجْماً. [وَ] لَوْ كَانَ الْمَالُ لِي لَسَوَّيْتُ بَيْنَهُمْ فَكَيْفَ وَ إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ الله. [ثُمَّ قَالَ(ع)] أَلَا وَ إِنَّ إِعْطَاءَ الْمَالِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ تَبْذِيرٌ وَ إِسْرَافٌ وَ هُوَ يَرْفَعُ صَاحِبَهُ فِي الدُّنْيَا وَ يَضَعُهُ فِي الْآخِرَةِ وَ يُكْرِمُهُ فِي النَّاسِ وَ يُهِينُهُ عِنْدَ الله وَ لَمْ يَضَعِ امْرُؤٌ مَالَهُ فِي