3311. على را درباره فرزند حرب (معاويه) نصيحت نمودم، او نپذيرفت و ديگر روزگار نخواهد ديد كه بار ديگر او را نصيحت كنم.
2. نصيحتى كه به او نمودم قبول نكرد و نپذيرفت و حال آنكه اين نصيحت او را بس بود و كافى.
3. به او گفتند: تمام خيرخواهىها از روى اخلاص و صفا نيست، ولى من به او گفتم: اين نصيحت و خيرخواهى كه از روى صفا و پاكى است بسيار گرانبها است.
مكر و حيله توسط مخالفان على(ع)
يكى از شگردهاى معاويه و عمرو بن عاص و ديگر خلفاى اموى كه مهمترين عامل بقا و تداوم حكومت ظالمانه آنها نيز محسوب مىشود، مكارى و حيلهگرى آنهاست! على(ع) فرمود:
وَ الله ما مُعاوِيَةُ بِأدهَى مِنّي، وَ لَكِنَّهُ يَغدِرُ وَ يَفجُرُ، وَ لَولا كَراهِيَّةُ الغَدر لَكُنتُ مِن أدهَى النّاسِ... . 1
به خدا معاويه از من زيركتر نيست. اما او مكر و كار ناروا مىكند! اگر نبود كه مكر، كار ناروايى است، من زيركترين عرب بودم.
نمونه شاخص مكارى آنها در جنگ صفين، قرار دادن قرآن بالاى نيزهها بود كه باعث ترديد بسيارى از ياران ظاهربين على(ع) شد و سرنوشت جنگ را دگرگون كرد. همچنين عمرو بن عاص، ابوموسى اشعرى را در حكميت تحميلى فريب داد. در اين بخش به برخى از اظهارات موافقان ومخالفان على(ع) در اين خصوص مىپردازيم: