21714. اى ثانى پيغمبر برگزيده، و آنكه پيغمبر مردم را در غدير درباره او حاضر ساخت، من تو را دوست مى‌دارم.

15. گواهى مى‌دهم كه پيامبر امين درباره [منصب ولايت و خلافت] تو، با نداى آشكار به مردم رسانيد.

16. و آنان كه با تو دشمنى ورزيدند، به زودى به آتش خواهند افتاد و چه جايگاه بدى است.

همچنين از جمله آنها عبدى كوفى، از شعراى قرن دوم است. ايشان قصيده بائيه بزرگى دارد كه در آن به فضائل على پرداخته است. ابيات ذيل برخى از آن قصيده است:

1. قُم يا عَلي فَاِنّي قَد امِرتُ بِأن

1. برخيز اى على! همانا به من امر شد كه به مردم ابلاغ كنم و اين كار مرا سزاوار و درخور است.

2. همانا من على را به سمت راهنما و نشانه بعد از خود واداشتم و همانا على بهترين كسى است كه به اين مقام منصوب شده است.

3. سپس همگان دست بيعت به سوى تو گشودند؛ از روى دلى كه از تو منحرف و دگرگون بود.

همچنين استاد ادب، ابوتمام (متوفاى 231ه .ق) در قصيده رائيه خود گفته است: