218
1. وَ يَومَ الغديرِ استَوضَحَ الحقُّ أهلَهُ
1. در روز غدير، نمودار گرديد حق براى اهل آن در روز روشن بدون پرده و مانعى.
2. بهپا داشت رسول خدا(ص) [حق را] درحالىكه مسلمين را در آن روز روشن دعوت فرمود تا آنها به نيكى و صلاح بگرايند و از بدى و فساد دور باشند.
3. بازوان او [على] را كشيد، درحالىكه اعلام مىفرمود كه او ولى و مولاى شماست؛ آيا به اين امر آگاهى داريد؟!
4. صبح و شام پيوسته براى گروهى حقيقت را بيان و عيان مىساخت، گروهى كه تيرگى [عصبيت و عناد] آنها را صبح و شام فرا مىگرفت.
5. حق ولايت براى آن گروه آشكار و عيان، ثابت و استوار مىشد و آنها نيز آشكار و عيان جفا مىكردند و حق را از او سلب مىنمودند.
علاوه بر سرايندگان اشعار فوق، افراد و دستههايى از مردم نيز بودند كه از لفظ مولا و ولى اين معنا را فهميدهاند و آنها، اگرچه با شعر بدان اشاره نكردند، ولى در سخنان صريح خود آن را آشكار ساختند يا از مضمون خطابشان اين معنا آشكار شده است؛ از جمله آنان شيخين (ابوبكر و عمر) هستند. آنان هنگامى كه براى تهنيت و بيعت نزد اميرالمؤمنين(ع) آمدند، اين جمله را بر زبان جارى