89از پنجاه منبع آورده شده كه نشان مى‌دهد جمرات، همان قطعه زمينى است كه محل اجتماع سنگريزه‌هاست، نه ستون‌هايى كه امروز بر آن سنگ مى‌زنند؛ يعنى بايد سنگ‌ها را بر قطعه زمينى كه امروز آن را به صورت حوضچه‌اى درآورده‌اند، پرتاب كرد.
به تعبير بهتر، همان‌گونه كه پيش‌تر اشاره شد، همه علماى اسلام اجماع دارند كه يكى از واجبات حج، رمى جمرات است. ولى سخن در موضع جمرات است؛ يعنى محلى كه سنگ بر آن انداخته مى‌شود. 1 توضيح اينكه، تعبيرات علماى اسلام در اين مسئله مختلف است و مى‌توان آنان را به چند گروه تقسيم كرد:
گروه نخست: كسانى‌كه با صراحت مى‌گويند جمرات همان قطعه زمين است و سنگ را بايد بر آن پرتاب كرد.
گروه دوم: از اين هم فراتر رفته و تصريح كرده‌اند ستون‌ها فقط علامت مى‌باشند و سنگ زدن به آنها كافى نيست و بايد سنگ را بر محل اجتماع سنگريزه‌ها انداخت؛ آنها حتى مقدار وسعت آن زمين را نيز با ذراع معين كرده‌اند.
گروه سوم: كسانى كه گفته‌اند جمرات مجتمع الحصى (محل اجتماع سنگريزه‌ها) است.
گروه چهارم: كسانى كه سخنى با صراحت نگفته‌اند، ولى تعبيراتى دارند كه به دلالت التزامى، اشاره روشنى است به همان محل اجتماع سنگريزه‌ها؛ مثلاً گفته‌اند: «حاجى مى‌تواند روى يك طرف جمرات بايستد و طرف ديگر را سنگ بزند». حال اگر جمره همان زمين باشد، ايستادن روى يك طرف و زدنِ طرفِ ديگر، كاملاً ممكن است. ولى اگر مراد ستون باشد، هيچ عاقلى بالاى ستون نمى‌رود تا در يك طرف ستون بايستد و طرف ديگر را سنگ بزند.
بعضى نيز تعبير به «في الجمرة» (انداختن سنگ درون جمره) يا «على الجمرة» (انداختن روى جمره) و امثال آن دارند كه اشاره خوبى به همان قطعه زمين است.
گروه پنجم: افراد معدودى كه قائل به تخيير شده و گفته‌اند: هم مى‌توان به اطراف