151ذبح نمودى؟ امام(ع) در پاسخ مى‌فرمايد: «همچنان‌كه پيامبر در هدى تمتع خود، در منا ذبح كرد و براى مردم توسعه داد و اجازه داد در منازل خود ذبح كنند، در عمره نيز چنين است و مردم در توسعه هستند و مى‌توانند در منازل خود ذبح نمايند (اگر چه پيامبر(ص) خود در كنار كعبه ذبح نمودند)».
نتيجه‌گيرى
تاكنون ثابت شد راه‌حل‌هايى كه براى جمع ميان اخبار ارائه گرديده، هيچ‌كدام تمام نيست و از نظر فنى، وقتى جمع عرفى ميان اخبار متعارض ممكن نشد، نوبت مى‌رسد به اجراى قواعد «تعادل و تراجيح». از اين زاويه، وقتى اين دو دسته از روايات ملاحظه شود، معلوم مى‌گردد كه از دو جهت ترجيح با رواياتى است كه دلالت بر عدم جواز ذبح در غير منا دارد؛ زيرا اين دسته از روايات هم موافق با عمل مشهور فقهاست؛ چنان‌كه مرحوم ملا محمد باقر سبزوارى مى‌نويسد: «الثالث وجوب ذبحه بمنى وهذا الحكم مقطوع به في كلام الأصحاب واسنده في المنتهى والتذكرة إلى علمائنا». 1و هم مخالف با عامه است؛ زيرا اكثر مذاهب عامه، ذبح در غير منا را جايز مى‌دانند و در جاى خود ثابت شده كه اين دو (موافقت با مشهور و مخالفت با عامه) جزء مرجحات هستند و در نتيجه، تقدم با اخبارى است كه دلالت بر عدم جواز ذبح در غير منا دارد. ليكن مشكلى وجود دارد و آن اين است كه تقدم دسته دوم از روايات، منوط بر اين است كه از نظر سند و دلالت، تمام باشند تا توان معارضه با روايات دسته سوم كه دلالت بر توسعه محل ذبح دارد، را داشته باشند. لذا بايد سند و دلالتِ يكايك اين اخبار رسيدگى بشود.
روايت اول روايت ابراهيم كرخى است؛ اين روايت گرچه از نظر دلالت روشن است، ولى از نظر سند مشكل دارد؛ زيرا ابراهيم كرخى مجهول بوده و توثيق نشده است. همچنين روايت عبدالأعلى كه هم از نظر سند مشكل دارد و هم از نظر دلالت؛ چراكه در سند آن عبدالأعلى قرار دارد كه مردد است بين ضعيف و موثق و از نظر