173
إِلَّا لِلْمُقْتَضِي فَأَمَّا لِغَيْرِهِ فَلَا. 1
راوى مىگويد كه به حضرت درباره خواندن نماز نافله بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب و بعد از عصر تا غروب آفتاب نامه نوشتم. حضرت در پاسخ نوشت: «فقط در مواردى كه سبب وجود دارد، جايز مىباشد».
اين روايت از نظر سند، صحيح است. اما از نظر دلالت، نسبت به روايت قبل خاص است. بنابراين در موارد خاص، از تحت عام خارج مىشود و مانعى از خواندن نماز در اين موارد نيست.
-وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِي الْحُسَيْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ الْأَسَدِي أَنَّهُ وَرَدَ عَلَيْهِ فِيمَا وَرَدَ مِنْ جَوَابِ مَسَائِلِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمَانَ الْعَمْرِي قَدَّسَ الله رُوحَهُ وَ أَمَّا مَا سَأَلْتَ عَنِ الصَّلَاةِ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ عِنْدَ غُرُوبِهَا فَلَئِنْ كَانَ كَمَا يَقُولُ النَّاسُ إِنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَي شَيْطَانٍ وَ تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَي شَيْطَانٍ فَمَا أُرْغِمَ أَنْفُ الشَّيْطَانِ بِشَيْءٍ أَفْضَلَ مِنَ الصَّلَاةِ فَصَلِّهَا وَ أَرْغِمَ أَنْفَ الشَّيْطَانِ. 2
محمد بن جعفر اسدى مىگويد در بخشى از مسائلى كه از طريق محمد بن عثمان عمرى (از نواب خاص حضرت) به دست او رسيده، حضرت فرموده است: «آنچه پرسيدهاى از نماز خواندن موقع طلوع و غروب آفتاب، اگر درست مىگويند كه آفتاب از بين شاخهاى شيطان طلوع مىكند و بين شاخهاى شيطان غروب مىكند، پس بينى شيطان را بهخاك