172كسى كه موقع طلوع و غروب آفتاب، در زيارتگاهى حضور داشته باشد، پس زيارت نمايد و نماز زيارت را به تأخير بياندازد تا وقتى كه سرخى آفتاب موقع طلوع و زردى آن موقع غروب، از بين برود.

برخى ديگر فرموده‌اند دليلى بر خارج نمودن نماز زيارت از عمومات كراهت نداريم. بنابراين كراهت نماز زيارت، تحت عمومات كراهت، باقى است. ¹

ادله : روايات در اين‌باره فراوان است. البته از نظر دلالت، مختلف مى‌باشند كه ما در اينجا به برخى از آنها اشاره مى‌نمايييم:

-و عَنْه عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُكَيْنٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِالله(ع) قَالَ: لَا صَلَاةَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تُصَلَّى الْمَغْرِبُ و لَا صَلَاةَ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ. ²

امام صادق(ع) فرمود: «بعد از عصر تا نماز مغرب و بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب، نمازى خوانده نمى‌شود».

اين روايت از نظر سند، موثق است. اما از نظر دلالت، كلى است و مطلق نماز را شامل مى‌شود.

-وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ ابْنِ بِلَالٍ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ النَّافِلَةِ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ و مِنْ بَعْدِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ فَكَتَبَ لَا يَجُوزُ ذَلِكَ