205و خود، نبى اوست. خداوند او را لعنت كند!». 1
ابوداوود مىگويد: «عبدالله بن سبأ به كفر، بازگشت و اظهار غلو نمود». 2
گفتنى است آنچه باطل است، وجود شخصى به نام عبدالله بن سبأ در عصر عثمان مىباشد؛ به آن شكلى كه در تاريخ طبرى آمده است و بر فرض وجود او، موقعيتش در فتنهها، بهطور قطع، مردود است.
رابعاً: مؤيدان در ادعاى خود بر اثبات عبدالله بن سبأ، به روايتى تمسك كردهاند كه طبرى و ديگران آن را نقل كردهاند و از حيث سند، ضعيف است.
نويسنده مقاله، در ادامه بحث خود، مىگويد:
فأهمّ الأوليات: مسائل التوحيد والإيمان فالعقيدة أول الواجبات وأعظمها فهذه هي السياسة بمعناها الإسلامي النقي. 3
مهمترين اوليات: مسائل توحيد و ايمان است. پس عقيده، نخستين و بزرگترين واجب است و اين، همان سياست اسلامى پاك است... .
نقد
بين سياست و عقيده، فرق است؛ عقيده، مربوط به فكر و انديشه و سياست، مربوط به عمل و رفتار مىباشد.
آنگاه نويسنده، مىگويد:
وما تلبست به بعض الجماعات من المظاهرات والاضطرابات هذه ليست من الدين في شيء بل استوردوها من بلاد الكفر وزادوا عليها إشعال إطارات السيارات التي تسبب الأمراض وتخريب المؤسسات التعليمية والاقتصادية والمرافق العامة. 4