186ثانياً: آيا شمول جمله «بلغوا عني»، احاديث اعتقادى را هم مى‌گيرد؟! معتقديم كه مطابق ادله ديگر، يقين يا اطمينان در اين زمينه لازم است.

ثالثاً: بر فرض شمول روايات اعتقادى، با جمع بين ادله، به اين نتيجه مى‌رسيم افرادى كه اين‌گونه روايات به دستشان مى‌رسد، از آنجا كه دروغگو يا اشتباه‌كننده در نقل حديث و فهم آن، بسيار است، بايد آنها را با عقل قطعى و نص قرآنى ملاحظه كرد و سپس به مفادشان معتقد شد.

دليل پنجم

البانى مى‌گويد:

انّنا نعلم يقيناً انّ النبي(ص) كان يبعث افراداً من الصحابة الى مختلف البلاد ليعلّموا الناس دينهم كما ارسل علياً و معاذاً و ابا موسى إلى اليمن في نوبات مختلفة و نعلم يقيناً ايضاً انّ اهمّ شيء في الدين انّما هو العقيدة... . ¹

ما به يقين مى‌دانيم كه پيامبر(ص)، برخى از صحابه را به مناطق مختلف مى‌فرستاد تا دين را به مردم تعليم دهند؛ همان‌گونه كه على(ع)، معاذ و ابوموسى را در چند نوبت، به يمن فرستاد. همچنين به يقين مى‌دانيم كه مهم‌ترين چيز در دين، عقيده است... .

در پاسخ به اين استدلال، مى‌گوييم:

پيامبر اكرم(ص)، بدان سبب، برخى از صحابه را به مناطق مختلف مى‌فرستاد، تا آنان را به انديشيدن وادارد و عقايد صحيح، با تدبر از راه عقل، دعوت نمايد. ازاين‌رو برخى از آيات خداشناسى، بعد از آنكه عقيده صحيح و كيفيت استفاده آن را بيان كرده، در پايان، به انديشيدن امر نموده است و بدين صورت، خداوند به اين نكته، اشاره مى‌نمايد كه اين عقيده، از راه تعقل، درك شدنى است؛ چنان‌كه خداوند متعال مى‌فرمايد:

- (إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلاٰفِ اللَّيْلِ وَ النَّهٰارِ لَآيٰاتٍ لِأُولِي الْأَلْبٰابِ ) (آل عمران: 190)

به يقين در آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شد شب و روز، نشانه‌هاى [روشنى]