137و نيز مى‌فرمايد:

(لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ ) (انفال:42)

تا آنها كه گمراه مى‌شوند، از روى اتمام حجت باشد و آنها كه هدايت مى‌يابند، از روى دليل روشن باشد.

مقدمه سوم

خداوند متعال، انسان را خلق كرده و در وجود او، جهات خير و شر را نهاده است. عقل را آفريده كه فرمانده همه قواست. همچنين قوه غضب و شهوت را در انسان قرار داده و بين اين دو قوه، تعادل ايجاد كرده است تا انسان بتواند به اختيار خود، بر هواى نفس، چيره گردد.

بى‌ترديد شيطان، از جمله دشمنان انسان است كه به عزت خداوندى، قسم ياد كرده است تا به‌جز بندگان مخلص خدا، همگى را گمراه نمايد. مى‌بينيم كه شيطان، صحابه پيامبر(ص) را هم استثنا نكرده است. پس ممكن است كه ميان آنها كسانى باشند كه هواى نفس بر آنان غلبه كرده و مورد طمع شيطان قرار گرفته باشند.

انس مى‌گويد:

انّ النبي(ص) كان مع احدى نسائه فمرّ به رجل فدعاه فجاء فقال: يا فلان! هذه زوجتي فلانة، فقال: يارسول الله! من كنت اظنّ به فلم اكن اظنّ بك. فقال رسول‌الله(ص): انّ الشيطان يجري من الانسان مجرى الدم. ¹

پيامبر(ص) با يكى از همسرانش بود كه مردى بر او عبور كرد. حضرت او را صدا زد و به او فرمود: «اى فلان! اين زن، همسر من، فلان شخص است». او گفت: «اى رسول خدا! به هركس گمان بد برم، به شما چنين گمانى نخواهم برد». رسول‌خدا(ص) فرمود: «همانا شيطان در وجود انسان، همانند خون جارى مى‌شود».