136از عايشه نقل شده: «ماشبع رسول الله ثلاثة ايام تباعا من خبز حتى مضى سبيله»؛ 1 «رسول خدا(ص) سه روز پياپى از نان سير نشد تا اينكه از دنيا رحلت نمود».
«توماس كارلايل» مىنويسد:
محمد [(ص)] مردى زاهد در مسكن، غذا، آشاميدنى، لباس، و در ساير امور و احوالش ميانهرو بود. غذايش به طور عادت، نان و آب بود. چه بسا ماهها بر او مىگذشت و هرگز در خانه او آتش روشن نمىشد. نقل مىكنند - و خوب نقل مىكنند - كه او لباسش را به دستش اصلاح و رفو مىكرد. آيا بعد از اين براى او كرامت و فخرى است؟ محمد چه مرد خواستنى كه لباسش خشن، كوشا در راه خدا، روزها را برپا و شبها را زندهدار بود، او در نشر دين خدا كوشا و از آنچه مردمان كوتاهفكر به دنبال آن بودند، از قبيل رتبه، دولت و سلطنت، دنبال نام و شهرت نبود. 2
متفكر فرانسوى «هنرى دى كاسترى» مىنويسد:
هرگز نمىتوان كمال ايمان و اخلاص و صداقت محمد [(ص)] را در دوران اول بعثتش انكار كرد و در دوران دوم از بعثت، هرگز ايمان به اندازه ذره مثقالى از قلبش بيرون نرفت... . در وجود او هيچگونه عيبى نبود، بلكه آنچه برخى نويسندگان اروپايى به او نسبت دادهاند، هرگز نمىتواند در سيره پاك او تأثير گذارد. محمد بهحتم به زخارف دنيا تمايل نداشت و بخيل نبود. او بهشخصه شير را از شترش مىدوشيد و بر روى خاك مىنشست، لباس و كفشش را به دست خود وصله مىزد و با همان وصله مىپوشيد و مردى قناعتكار بود. او از دنيا رحلت نمود، درحالىكه هرگز يك بار هم از نان سير نشد و از طمع به دور بود. او در كشورهاى عربى مقامى عظيم داشت ولى هرگز در آنجا به استبداد حكومت نكرد. او حاشيهنشين