135بياييد با هديهاى شما را بهرهمند سازم و شما را به طرز نيكويى رها سازم! و اگر شما خدا و پيامبرش و سراى آخرت را مىخواهيد، خداوند براى نيكوكاران شما پاداش عظيمى آماده ساخته است.
او بود كه هرگز حاضر نمىشد تا ابهت و عظمت پادشاهان را داشته باشد و مردم او را مانند نصارا و عجمها كه پيامبر و پادشاهان را تمجيد مىكنند، تعظيم نمايند. بنابراين مىفرمايد:
لاتطروني كما أطرت النصارى ابن مريم؛ فانّما أنا عبده فقولوا عبدالله و رسوله. 1
مرا همچون نصارا كه فرزند مريم را تمجيد مىكنند، تمجيد نكنيد؛ زيرا من بنده خدايم، بلكه بگوييد: من بنده خدا، و رسول اويم.
ماوردى مىگويد:
پيامبر(ص) در حالى از دنيا رحلت نمود كه زره او نزد شخص يهودى به جهت مقدارى جو براى طعام اهلش درگرو بود و اين زمانى بود كه حضرت حاكم جزيرةالعرب به حساب مىآمد. او درهم و دينارى را نيندوخت، غذا و لباس او از چيزهاى خشن بود و به مردم عطاهاى بزرگ عطا مىفرمود... . 2
عبدالله بنمسعود مىگويد: رسول خدا(ص) بر روى حصيرى مىآرميد و هنگام بلند شدن، آن حصير بر پهلوى حضرت اثر گذاشته بود. عرض كرديم: اى رسول خدا! اگر بالشتى براى خود بردارى، بهتر است. حضرت فرمود:
ما لي و للدنيا؟ ما انا في الدنيا الّا كراكب استضلّ تحت شجرة ثمّ راح وتركها. 3
مرا با دنيا چه كار؟ من در اين دنيا همانند سوارهاى هستم كه زير درختى را براى خود سايهبان كرده، سپس آنجا را رها نموده، و ترك كرده است.