134فخر رازى مى‌گويد:

پيامبر(ص) در راه رساندن رسالت خويش انواع مشقت‌ها و زحمات را متحمل شد، ولى هرگز از راهى كه در ابتداى بعثت ترسيم نموده بود، عقب‌نشينى نكرد. او چشم طمع در مال و مقام هيچ‌كس نداشت، بلكه بر مشقت‌ها و زحمات صبر مى‌كرد و هرگز در عزم و اراده‌اش سستى پديد نمى‌آمد، و چون بر دشمنانش غالب شد و لشكرى قوى و دولتى عظيم تشكيل داد و امرش درباره اموال و همسران نافذ شد، هرگز از روش اوّلش چشم‌پوشى نكرد كه همان زهد در دنيا و روى آوردن به آخرت بود و هر شخص منصفى مى‌داند كه شخص حيله‌گر چنين نخواهد بود... . ¹

اگر رسول خدا(ص) در پى دنيا و مطامع دنيوى بود، چرا هنگامى كه پولداران عرب به خواستگارى دخترش فاطمه زهرا(عليها السلام) آمدند، همه آنها را رد كرد و فقط به على(ع) پاسخ مثبت داد كه از جهت ماديات و اموال دنيوى چيزى نداشت؟ به حدى كه حتى زنان مدينه، حضرت زهرا(عليها السلام) را بدين جهت تحريك كردند.

مطابق نقل تاريخ، برخى همسران پيامبر(ص) به جهت ضيق معاش و زندگى به حضرت رسول(ص) شكايت كردند كه در آن هنگام خداوند سبحان به حضرت دستور داد تا آنان را مخيّر سازد كه اگر مى‌خواهند از او جدا شوند و به سراغ مطامع دنيا روند يا بر همسرى او باقى بمانند؛ همان‌گونه كه خداوند متعال مى‌فرمايد:

(يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوٰاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰاةَ الدُّنْيٰا وَ زِينَتَهٰا فَتَعٰالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَرٰاحاً جَمِيلاً* وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدّٰارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللّٰهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰاتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً) (احزاب: 28 و 29)

اى پيامبر! به همسرانت بگو: اگر شما زندگى دنيا و زرق و برق آن را مى‌خواهيد،