127چون نزديك شهر رسيدى تا با اهل آن نبرد كنى آنان را به صلح دعوت كن؛ اگر دعوت به صلح را اجابت كردند و آنجا براى تو فتح شد، تمام مردم موجود در آن مسخّر تو و برده براى تو خواهند بود، و اگر با تو صلح نكردند، بلكه با تو از سر جنگ وارد شدند، آنان را محاصره كن، و اگر پروردگار و خداى تو آن شهر را به دست تو داد، همه مردان آنان را از دم تيغ شمشير بگذران، و زنان و اطفال و چهارپايان و همه آنچه در شهر است، برايت غنيمت خواهد بود و تو مىتوانى از غنيمت دشمنانت كه پروردگار و خدايت به تو عطا كرده است، استفاده كنى؛
رابعاً: درباره بنىقريظه به سربريدن مردان آنان حكم نشده، بلكه به گردنزدن آنان حكم شد كه به واسطه آن، قتل بهطور سريع انجام مىشود و اين با سربريدن همانند گوسفند و گاو كه بسيار مشمئزكننده است، فرق مىكند.
ه) سيره مسلمانان پس از پيامبر(ص)
طرفداران ترور، به عملكرد برخى مسلمانان در جنگهاى پس از پيامبر(ص) اشاره مىكند كه سر مخالفان و دشمنان را از تن جدا مىكردند؛ مانند عبدالله بنزبير كه سر مختار را جدا كرد و كسى بر او اعتراض، و او را انكار نكرد. 1
نقد
اولاً: عملكرد برخى مسلمانان در جنگهاى پس از پيامبر(ص) همچون بريدن سر مختار به دست عبدالله بنزبير، براى ما مستند شرعى نمىشود، بهخصوص كه اصل مقابله عبدالله بنزبير با مختار كار باطلى بوده است؛
ثانياً: كسانى كه به عملكرد عبدالله بنزبير اعتراض نكردهاند، مثل او افرادى لاابالى بودهاند.