515در روايت ديگرى امام صادق عليه السلام از اجدادش و آنها از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه خطاب به امير مؤمنان على عليه السلام فرمود: «يا اباالحسن، خداى تعالى قبر تو و قبر فرزندان تو را خانه‌اى از خانه‌هاى بهشت و عرصه‌اى از عرصه‌هاى آن قرار داده است، و دل‌هاى برگزيدگان بندگان خود را مايل به شما ساخته، تا خوارى و اذيت در راه شما را تحمل كنند، و قبور شما را آباد سازند، و براى تقرب به خدا و دوستى رسول او به زيارت آنها آيند. يا على شفاعت من مخصوص آنهاست و بر حوض من وارد مى‌شوند، و ايشانند زايران من و همسايگان فرداى من در بهشت. يا على هر كه قبرهاى ايشان را تعمير و نگهدارى كند، مانند كسى است كه سليمان پسر داوود را بر ساختن بيت المقدس يارى كرده است، و هر كه قبور شما را زيارت كند، معادل است با هفتاد حج بعد از حجة الاسلام (حج واجب)، و از گناهانش بيرون آيد تا بازگشت از زيارت شما، مانند روزى كه از مادر متولد شده، بشارت باد تو را، و بشارت ده دوستان خود را به نعمت‌هايى كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و به خاطر هيچ انسانى خطور نكرده است. اما اشرار مردم زيارت كنندگان قبور شما را سرزنش مى‌كنند، چنان‌كه زن بدكار را سرزنش مى‌كنند، ايشان بدترين امت من هستند، كه شفاعت من به آنها نمى‌رسد و بر حوض من وارد نمى‌شوند». 1
وهابيت و برخى عقايد آنها
در سال 1115 هجرى قمرى در شهر عيينه از توابع نجد شخصى چشم به جهان گشود به نام محمد بن عبد الوهاب كه پدرش عبدالوهاب بن سليمان، قاضى شهر عيينه و پيرو مذهب امام احمد بن حنبل بود، محمد بن عبد الوهاب در ضمن كسب علم و فراگيرى علوم اسلامى، به شدت تحت تأثير عقايد ابوعباس احمد بن عبد العليم، معروف به ابن تيميه قرار گرفت و در عقايدش براى خداوند جسم قايل شد و كارهاى