364قبر عمّ بزرگوار خود به سوى احُد بار مى‌بست، در آن‌جا نماز مى‌خواند و در كنار قبر وى گريه مى‌كرد. 1
ساختن بنا و تعمير قبور
يكى ديگر از امورى كه مورد انتقاد فرقۀ وهابيه قرار گرفته، موضوع احداث بنا، روى آن قبور و زيارت و دعا و نماز، كنار آن و نذر و ذبح حيوانات براى آنهاست.
وهابى‌ها خيال مى‌كنند كه اين گونه امور كه از ناحيۀ گروه‌هاى مختلف اسلامى در طول تاريخ صورت مى‌گرفته، يك نوع بت پرستى است كه بايد با تمام مظاهر آن، مبارزه كرد و توحيد خالص را تحقق بخشيد. بدين جهت، قبور صالحان و ائمۀ بقيع را در مكه و مدينه ويران كرده، آثارشان را از بين برده‌اند و همواره از مراسم مذهبى كنار قبور آنان جلوگيرى مى‌نمايند!
در صورتى كه اين نوع كارها از موحدينى صورت مى‌گيرد كه جز خداى يكتا را نمى‌پرستند و آنها را به عنوان تعظيم شعاير و تجليل از نيكان و ترغيب مردم به ادامۀ راه آنان، انجام مى‌دهند و صاحبان آن قبور را عباد صالح و بندگان شايسته خداوند مى‌شناسند.
در اين‌جا توضيح دو نكته لازم به نظر مى‌رسد:
1. كسانى كه قبور را تعمير و يا روى آنها ساختمان مى‌كنند (اكثريت قاطع مسلمانان)، براى صحت عمل خود به عمومات كتاب و سيرۀ مسلمين، بدين شكل استدلال مى‌كنند: احداث بنا روى قبور، يكى از راه‌هاى زنده نگاه داشتن ياد و راه الهى و ابراز محبت و ارادت نسبت به آنهاست وگرنه به مرور زمان، كم رنگ شده و شكوه و شادابى خود را از دست مى‌دهد و چه بسا شك و ترديد در آن راه مى‌يابد و بدين جهت است كه همواره قبور رجال دين و سياست را گرامى مى‌دارند. از اين رو، اين كار مصداق تعظيم شعاير است كه قرآن بر آن تأكيد دارد. 2