343زيارت را منع كرده است، يعنى اگر كسى بدون قصد زيارت به مسجد النبى برود تا نماز بخواند و در آن‌جا قبر را زيارت كند، مانعى ندارد.
افكار نادرست و اعمال ننگين وهابيت
تا قرن دوازدهم، مسلمين، خاطرۀ بزرگان اسلام را گرامى مى‌داشتند؛ آنها را به درگاه الهى شفيع قرار مى‌دادند؛ روى قبور آنان، قبه و بارگاه مى‌ساختند؛ براى زيارت قبور آنان از راه دور و نزديك مى‌شتافتند؛ به آنها توسل مى‌جستند و براى آنها نذر مى‌كردند و قربانى مى‌نمودند؛ قبور و ضريح آنها را مى‌بوسيدند و به آنها احترام مى‌گذاشتند.
در اين قرن، شخصى به نام محمد بن عبد الوهاب (1111 -1207ق) كه از اهالى عينية از شهرهاى نجد بود، با حمايت استعمار، در عربستان ظهور كرد و همۀ امور ياد شده را به عنوان مظاهر شرك، قدغن و تحريم نمود و هر كس را كه با عقيدۀ او موافق نبود، كافر و واجب القتل دانست و در اين راه محمد بن سعود جدّ آل سعود را كه در آن وقت امير دراعية از شهرهاى معروف نجد بود، به كمك طلبيد. به اين‌جا و آن‌جا حمله كرده قتل و غارت راه انداختند و از آن جمله بارها به كربلا و نجف، لشكركشى كردند و بسيارى از مردم بى‌گناه را شهيد و قبر امام حسين عليه السلام و ساير شهدا را خراب و مورد هتك قرار دادند و اموال گران‌بهاى حرم و خانه‌هاى مردم را غارت كرده، ميان خود و سربازانشان به عنوان غنيمت تقسيم كردند. همچنين بارها به مكه و مدينه حمله كرده، گنبدها و ساختمان‌هاى گورستان خبة العلى و قبور ابو طالب و عبد المطلب و خديجه و فرزندان پيغمبر و گنبد زادگاه حضرت رسول صلى الله عليه و آله و ابوبكر و على و حضرت خديجه را خراب كردند و در مدينه نيز همۀ گنبدها و زيارتگاه‌ها و قبور صالحان را ويران كرده و با خاك يكسان نمودند، مانند مزار حمزه، شهداى احد، ائمۀ چهارگانۀ بقيع (امام حسن، امام زين العابدين، امام باقر، امام صادق عليهم السلام )، مرقدهاى عباس عموى پيغمبر، عبداللّٰه و آمنه پدر و مادر آن حضرت، همسران آن بزرگوار، قبر اسماعيل امام اسماعيليه، قبر مالك و... اگر ترس از امت اسلام نبود، قبر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله