249عمر رضى الله عنه عاملان خود را وصيت مىكرد كه بين مردم با كتاب خدا قضاوت و حكم كنند، و اگر در كتاب خدا آن حكم را نيافتند به سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم رجوع كنند، و وقتى دربارۀ سقط جنين كه در شكم مادر مرده است به سبب تعدى و ظلم به او اشكال پيدا كرد، از صحابه رضى اللّٰه عنهم سؤال كرد، پس محمّد بن مسلمه و المغيرة بن شعبه رضى اللّٰه عنهما نزد او شهادت دادند كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم در بارۀ اين به آزاد كردن كنيزى و يا بردهاى قضاوت كرده، پس عمر رضى الله عنه به آن حكم قضاوت كرد.
و وقتى عثمان رضى الله عنه حكم عزادارى زنى كه شوهرش فوت كرده را نمىدانست كجا بايد عزادار باشد، فريعة دختر مالك بن سنان خواهر أبو سعيد الخدرى رضى اللّٰه عنهما به او خبر داد كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم به او امر فرمودند بعد از وفات شوهرش در خانهاش عزادارى كند تا اينكه حداد و عزاى او تمام گردد، پس عثمان رضى الله عنه به همان حكم قضاوت كرد.
همچنين در اجراى حد و عقوبت و مجازات و شلاق زدن بر شراب خوارى وليد بن عقبه به سنت پيامبر صلى الله عليه و سلم قضاوت كرد.
وقتى به على عليه السلام خبر رسيد كه عثمان رضى الله عنه از حج تمتع منع مىكند، على عليه السلام حج تمتع انجام داد - يعنى به حج و عمره با هم لبيك گفت - و فرمود: سنت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم را به خاطر قول و سخن يك نفر ترك نمىكنم.
وقتى بعضى از مردم بر عبداللّٰه بن عباس رضى اللّٰه عنهما در مورد حج تمتع اعتراض كردند و گفتند: أبوبكر و عمر به حج إفراد تشويق كرده و آن را مقدم مىدانستند، عبداللّٰه بن عباس رضى اللّٰه عنهما گفت: مىترسم كه سنگهايى از آسمان بر شما پرتاب شود، مىگويم رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم چنين فرمود، و شما مىگوييد أبوبكر و عمر رضى اللّٰه عنهما چنين گفتند!
پس كسى كه به خاطر قول أبوبكر و عمر با سنت مخالفت نمايد بيم آن مىرود كه دچار عذاب شود، پس حال كسى كه به خاطر قول غير أبوبكر و عمر رضى اللّٰه عنهما