228مىشناختند كه تكليفشان اجراى اعمال دينى است. 1
رييس همۀ موبدان كه منزلت پاپ زرتشتيان را داشت، موبدان موبد بود. اولين دفعه كه ما نام چنين صاحب مقامى را مىشنويم، آنجايى است كه اردشير شخصى را كه ظاهراً ماهداد نام داشته، به مقام موبدان موبدى نصب كرده است. شايد اين مقام پيش از اردشير هم بوده است، لكن اهميت آن را از وقتى بالا گرفت كه دين مزديسنى در ايران صورت رسمى يافت.
نذر و نياز و تشريفات مذهبى كه مستلزم اطلاع و تجربۀ مخصوص بود در معابد (آتشكدهها) به وسيلۀ هيربدان اجرا مىشد. هيربد همان است كه در اوستا ائراپائيتى 2خوانده شده است. خوارزمى معنى لفظ هيربد را «خادم آتش» گفته است. طبرى حكايت مىكند كه خسرو دوم آتشكدههايى بنا كرد (وقف نمود) و دوازده هزار هيربد براى «زمزمه» ادعيه و سرودن اغانى در آن آتشكدهها برگماشت. 3
همان طور كه قبلاً اشاره شد ادارۀ امور معابد و آتشكدهها در مناطق مختلف كشور، علاوه بر نذورات و هداياى مردم احتياج به تأمين هزينههاى مربوط داشته و مىبايست منابع مالى تأمين اين مخارج و هزينهها مشخص باشد. لذا از طرف پادشاهان و حكام و بزرگان، چه براى رضاى خدا به عنوان انجام يك وظيفۀ دينى و مذهبى و چه براى جلب نظر و حمايت موبدان زرتشتى و تودۀ مردم و تثبيت موقعيت و مقام خود، املاك فراوانى را وقف و نذر بر معابد و پرستشگاهها و آتشكدهها كرده و معمولاً توليت آنها را به يكى از روحانيون و موبدان برجسته واگذار مىكردند.
به طور مثال مىتوان به متن كتيبۀ كعبه زرتشت واقع در نقش رستم در چند