229كيلومترى تخت جمشيد اشاره كرد كه در آن كريتر كه از روحانيون برجسته و متنفذ دربار ساسانيان بود مىگويد: «تمام اين چندين آتشهاى وقفى و خدماتى كه در اين كتيبه ذكر گرديده (منظور كتيبۀ شاپور) حتى بيش از اينها بوده، مخصوصاً توسط شاپور شاهنشاه (با فرمان مربوطه) به اينجانب واگذار گرديده. متن فرمان شاپور چنين است: و اين خانه بنيادى تعلق به شما خواهد داشت و به بهترين وجهى كه صلاح مىدانيد عمل كنيد كه موجب رضاى خاطر خدا و خاطر ما باشد». 1
گذشته از پولى كه معابد (آتشكدهها) از خزانه مركزى مىگرفتهاند و خوارزمى حساب آنها را آتش هماره دبير به معناى حسابدار آتشكده ياد كرده است. خراج برخى ديهها وقف برخى از معابد (آتشكدهها) بوده است كه موبدان درآمد آن ديهها را خود مىگرفته و خرج مىكردهاند. 2
به طور كلى مىتوان گفت: در زمان ساسانيان ديوان موقوفات بر اموال وقفى نظارت داشته است. 3 اما صدقات و اوقاف و نذر و نيازهايى كه از طرف طبقات مختلف به آتشگاهها هديه مىشد، احتياج به دفاتر و اسناد (ثبت اسناد و املاك موقوفه و تنظيم وقفنامهها) داشت و به سازمانهاى منظم روحانى. طبقۀ روحانى مخصوصاً در اواخر دورۀ ساسانى كه اوج قدرت خود را در اتحاد بين دين و دولت به دست آورد، مشتمل بود بر دو دستۀ موبدان و هيربدان كه البته دستۀ نخست به علت ارتباط مستمر با حكومت و عامه، بر دستۀ اخير كه كارش بيشتر جنبۀ علمى و تربيتى داشت مقدم شمرده مىشد. 4
ريچارد. ن. فراى نيز در كتاب ميراث باستانى ايران مىنويسد: «چنين مىنمايد كه واگذارى يك آتشكده كارى بس پر ثواب بوده، همچنان كه در ميان پارسيان امروزى