109بخشندگى، شجاعت و دلنازكى شهرت داشت و درحالىكه يك دختر به نام خروى داشت، وفات كرد و نسلش منقرض شد.
اما حسنبن علىبن شدقم، صاحب دو پسر به اسامى على و حمدين شد كه على نقابت سادات مدينه را عهدهدار بود و از او يك فرزند به نام حسن به يادگار ماند. حسن نيز صاحب سه پسر و سه دختر به اسامى محمد (متولد 971ه .ق)، على (متولد 976ه .ق) 1 و حسين (متولد 973)، برود (متولد 966 مادرش كنيزى از اهالى تركيه)، فاطمه (متولد 969) و ام الحسن (متولد 974) كه مادرشان، امالبنين فتحشاه، دختر برهان نظام شاه، پادشاه زادگاه دكن هند و بر مذهب اهل بيت(عليهم السلام) بود. 2
وى سپس ادامه مىدهد و مىنويسد:
جدم علىبن حسنبن علىبن شدقمبن ضامن حسينى، سرپرست سادات مدينه و مردى پاكدامن، پرهيزكار و خداترس بود. او دانشمندى صالح و عالمى مسلط به فنون و علوم مختلف بود. توجه او به آخرت، باعث شد كه خود را از منصب نقابت معزول كند و به زهد و تقوا و گوشهگيرى روى آورد.
او هرگز از حرم جدش رسول خدا(ص) جدا نشد؛ مگر يك بار كه براى تحصيل علم به خانه خدا مشرف شد و بار ديگر در 954ه.ق، به منظور ملاقات جدمان سلطان اعظم برهان نظام شاه 3 به دكن هند رفت و جدم درباره ايشان، نهايت احترام را مبذول داشت و به او هدايا و