92اضطرارى كه چاره‌اى جز پيمودن آن ندارد؛ طريقى كه مؤمن و كافر، آگاه و غافل و همه در آن شريك‌اند. ¹

علاوه بر آيه ياد شده، آيات ديگرى مانند:

- إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ (بقره: 156)

- إِنَّ إِلىٰ رَبِّكَ الرُّجْعىٰ (علق: 8)

- أَلاٰ إِلَى اللّٰهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ (شورى: 53)

- وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ (التغابن: 3)

- وَ أَنَّ إِلىٰ رَبِّكَ الْمُنْتَهىٰ (نجم: 42)

بر اين سير دلالت دارد. هرچند برخى از آيات فوق بيانگر سير عموم موجودات و برخى ديگر بيان كننده سير خصوص انسان‌اند.

آيه دوازده- إِنَّ اللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً (احزاب: 56)

همانا خدا و فرشتگانش همواره بر پيامبر(ص) درود مى‌فرستند. اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، بر او درود فرستيد و سلام گوييد و كاملاً تسليم [فرمان او] باشيد.

«صلاة» به معناى انعطاف و صلاة خدا بر پيغمبر(ص) به معناى انعطاف او به وى به وسيله رحمتش است؛ البته انعطافى مطلق؛ چون در آيه شريفه، واژه صلاة مقيد به قيدى نيست. ² در حديثى از امام صادق(ع) روايت شده است: