1) . گفتنى است تقسيمات ياد شده بيشتر به لحاظ مبناى اهل سنت و سلفيه است كه بين خيرات به لحاظ مشروعيت اهدا و عدم مشروعيت آن، تفاوت‌هايى قائل‌اند. اما بنابر اعتقاد شيعه كه اهداى همه خيرات را مشروع مى‌دانند، چنانكه بيان خواهد شد، چنين تقسيماتى لزومى ندارد و همچنين منظور از مجلس ترحيم و قرائت قرآن، مجلس به شكل كنونى است كه در آن قرآن و..... خوانده مى‌شود، و الا در منابع شيعه و اهل سنت آمده است كه وقتى پيامبر اكرم(ص) مشاهده كرد بستگان شهداى احد بر شهيدان خود گريه مى‌كنند، فرمود اما عمويم حمزه گريه كننده ندارد، و چون اين سخن حضرت(ص) به گوش انصار رسيد، زنانشان آمدند و براى حضرت حمزه(ع) گريه كردند «فلما دخل المدينة مرّ على دور الأنصار و هم يبكون قتلاهم، فذرفت عيناه صلوات الله عليه و آله، فبكى، ثم قال: لكن حمزة لا بواكي له. فأمر الأنصار نساءهم أن يبكين عليه، ففعلن، فخرج رسول الله صلوات الله عليه و آله و هن يبكين حمزة على باب المسجد فقال: ارجعن رحمكن الله، فقد آسيتن بأنفسكن، و نهاهن عن النوح». (المصنف، الصنعاني، عبدالرزاق، ج3، ص561؛ شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام، ابن حيون، ج1، ص282).