158 مَعَهُمْ قَالَ زُرَارَةُ قُلْتُ لَهُ هَذَا مَا لَا يَكُونُ اتَّقَاكَ عَدُوُّ اللهِ أَقْتَدِي بِهِ قَالَ حُمْرَانُ كَيْفَ اتَّقَانِي وَ أَنَا لَمْ أَسْأَلْهُ هُوَ الَّذِي ابْتَدَأَنِي وَ قَالَ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ(ع) إِذَا صَلَّوُا الْجُمُعَةَ فِي وَقْتٍ فَصَلُّوا مَعَهُمْ كَيْفَ يَكُونُ فِي هَذَا مِنْهُ تَقِيَّةٌ قَالَ قُلْتُ قَدِ اتَّقَاكَ وَ هَذَا مَا لَا يَجُوزُ حتى قُضِيَ أَنَّا اجْتَمَعْنَا عِنْدَ أَبِي عَبْدِاللهِ(ع) فَقَالَ لَهُ حُمْرَانُ أَصْلَحَكَ اللهُ حَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثْتَنِي بِهِ أَنَّ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ(ع) إِذَا صَلَّوُا الْجُمُعَةَ فِي وَقْتٍ فَصَلُّوا مَعَهُمْ فَقَالَ هَذَا لَا يَكُونُ عَدُوُّ اللهِ فَاسِقٌ لَا يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَقْتَدِيَ بِهِ وَ لَا نُصَلِّيَ مَعَهُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِاللهِ(ع) فِي كِتَابِ عَلِيٍّ(ع) إِذَا صَلَّوُا الْجُمُعَةَ فِي وَقْتٍ فَصَلُّوا مَعَهُمْ وَ لَا تَقُومَنَّ مِنْ مَقْعَدِكَ حتى تُصَلِّيَ رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ قُلْتُ فَأَكُونُ قَدْ صَلَّيْتُ أَرْبَعاً لِنَفْسِي لَمْ أَقْتَدِ بِهِ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَسَكَتَ وَ سَكَتَ صَاحِبِي وَ رَضِينَا. ¹

حمران از امام صادق(ع) نقل كرده كه حضرت فرمودند: دركتاب على(ع) آمده كه وقتى نماز جمعه در وقت به پا مى‌شود، با مخالفين نماز بخوانيد. زراره مى‌گويد به حمران گفتم: اين سخن صحيح نيست و امام(ع) از تو تقيه نموده است. اينها دشمن خدايند! چگونه به آنها اقتدا نمايم؟ حمران گفت: چگونه امام(ع) از من تقيه نموده است، درحالى‌كه من از ايشان سؤال نكردم؛ بلكه ايشان ابتدا به كلام كردند. زراره مى‌گويد گفتم: از تو تقيه كرده و چنين امرى شدنى نيست. تا اينكه هر دو خدمت امام صادق(ع) رسيديم. حمران به امام گفت: سخنى را كه از كتاب اميرالمؤمنين(ع) نقل نموديد، براى زراره نقل نمودم؛ ولى او گفت اينها دشمن خدايند و شايستگى اقتدا را ندارند و ما با آنها نماز نمى‌خوانيم. امام صادق(ع) فرمودند: در كتاب على(ع) آمده است: هنگامى كه نماز جمعه را در وقت خودش مى‌خوانند با آنها بخوانيد و از جاى خود برنخيز تا دو ركعت ديگر بخوانى. گفتم: يعنى در اين صورت چهار ركعت براى خود خوانده‌ام و به وى اقتدا نكرده‌ام؟ فرمود: آرى. حمران مى‌گويد: من و همراهم ساكت شديم و راضى گشتيم.