69فردى اثر را نمى‌خواهد و قرآن را مى‌خواهد، بدون شك، اين شخص، زنديق است. از نزد او برخيزيد و كناره‌گيرى كنيد». ¹ همچنين وى مى‌گويد: «قرآن، به سنت محتاج‌تر از سنت به قرآن است». ²

حسن بن فرحان مالكى در ردّ ديدگاه حنابله مى‌گويد:

اگرچه منزلت سنت بزرگ است، اما سنت مهم‌تر از قرآن نيست. بلكه سنت محتاج به قرآن است. براى شناخت آنچه از جانب رسول‌خدا(ص) آمده است، روش برخى از محدثان آن بود كه در شناخت سنت ضعيف، مخالفت آن را با قرآن ملاك قرار مى‌دادند. ³

او در ادامه مى‌گويد:

اول قرآن، سپس سنت؛ اين دو معيارهاى اساسى‌اند و بعد از اين دو، معيارهاى ديگر، همانند اقوال جمهور مهاجران و انصار، سخنان صحابه و نظرات برگزيده علماى بزرگ مى‌آيد. با اين معيارها، سخنان افرادى مانند احمد بن حنبل، ابوحنيفه، شافعى، مالك، بربهارى و ديگران، سنجيده مى‌شود. تمامى اين افراد، بايد نسبت به معيارهاى قرآن خاضع باشند. هيچ‌كدام از اينها، فوق قرآن و سنت صحيح نيستند. اين، همان طريق سلف صالح است و هركس بر اين روش نباشد، بر روش صحابه و سلف صالح نيست؛ اگرچه به ظاهر و دروغ، خود را به سلف صالح منسوب كند. ⁴