67
1. منابع معرفت دينى از ديدگاه وهابيت
الف) قرآن كريم
مهمترين منبع براى شناخت معارف دينى ميان مسلمانان، قرآن كريم است. در نگاه سلفيان نيز، قرآن اساسىترين منبع براى استنباط معارف دينى و اعتقادى است و تمامى حوزههاى دينى، چه عقايد و اخلاق و چه احكام فرعى را پوشش مىدهد.
احمد بن حنبل مىگويد:
من درباره چيزى سخن نمىگويم؛ مگر اينكه در كتاب خدا يا سنت رسولخدا(ص) يا از صحابه و تابعان آمده باشد. سخن گفتن درباره آنچه خارج از اينها باشد، پسنديده نيست. 1
سلفيان نيز مىگويند: «الفاظ وارد شده در كتاب خدا و سنت پيامبر(ص)، بايد متعلق ايمان قرار گيرد؛ هرچند شخص، معناى آن را نداند». 2 هيچيك از فرقههاى اسلامى، در بزرگداشت قرآن و لزوم تمسك به آن در فهم دين، ترديدى ندارند. ولى نكته بسيار مهم، روش استفاده از قرآن است. چگونه بايد از قرآن استفاده كرد؟! چه قواعدى را بايد در فهم و تفسير آيات قرآن بهكار بست؟! آيا عقل، صلاحيت درك و فهم آيات الهى را دارد؟! آيا فهم صحابه از قرآن، بر ديگر فهمها برترى دارد؟!